Een
beperking is in feite een zegening
William James zei <Onze handicaps helpen
ons om verder te reiken dan we voor mogelijk hielden . Als Dostoyevski en
Tolstoy geen pijnlijke levens hadden gehad, zouden zij nooit in staat zijn
geweest om zulke tijdloze romans te schrijven. Dus een wees zijn, of blind,
arm of ver van huis en haard zijn, zijn allemaal voorwaarden die u naar volbrenging
en aanzien kunnen brengen, en naar vooruitgang en bijdrage.>
(A.A. Maududi, de boodschap van de islam blz 176)
voorbeelden van beperkingen en succes daardoor
1.Doordat hij kreupel werd, kreeg Ibn Athier de kans om zijn twee beroemde
boeken Jami` al-Qoesoel en An-Nihayah te schrijven. As-Sarakhsi schreef zijn
geroemde boek `Al-Mabbsoet`, alle vijftien delen, toen hij op de bodem van
een put gevangen zat.
2. Ibn Qayyim schreef Zaad al-Ma`ad terwijl hij op reis was, op de rug van
zijn rijdier; Al-Qoertoebi schreef een commentaar op Sahih Muslim terwijl
hij met de boot reisde; het grootste gedeelte van de Fatwa van Ibn Taymiyyah
werd geschreven toen hij in de gevangenis zat.
3. De hadithgeleerden verzamelden honderdduizenden hadith: dit waren arme
mensen, mensen die het woord `thuis` niet kenden. Een rechtschapen persoon
vertelde mij eens dat hij een tijdje gevangen had gezeten, en in de periode
van zijn opsluiting leerde hij de hele Kuran uit zijn hoofd en bestudeerde
hij veertig grote delen over islamitische jurisprudentie.
4 Abu al-`Oela dicteerde zijn boeken aan anderen omdat hij blind was. Taha
Husain verloor zijn gezichtsvermogen en toch begon hij met het schrijven van
zijn beroemde boeken en tijdschriften. Vele briljante mensen gaven een veel
grotere bijdrage aan de wereld aan kennis en denken nadat zij van hun positie
of baan beroofd waren dan voordat dit gebeurd was.
(A.A.
Maududi, de boodschap van de islam blz 177)
